O njeri!

– Ti je një vepër e vetëdijshme arti e bërë me urtësi dhe je dikush që tregon Atributet e Autorit Krijues.

– Ti je një gjallesë duke reflektuar Urtësinë, e cila qëndis krijimin; duke reflektuar Njohjen me Fuqinë Absolute të Zgjedhjes; dhe duke reflektuar Fuqinë që sheh atë çfarë di të përshtatet.

– Ti je një mishërim i një Mëshire, e cila dëgjon thirrjet e nevojës tënde.

– Ti je një mishërim i një arti të Dëshiruesit, i Cili do atë çfarë do potenciali yt.

– Ti je akti i Mirëbërësisë së të Gjithëditurit, i Cili i di kërkesat e tua.

– Ti, gjithashtu, je një formë modelimi e Kaderit Paracaktues, i Cili është në dijeni të asaj që është e përshtatshme për konstruktin tënd.

– Si mund të jesh i pakujdesshëm ndaj Zotit tënd, Pronarit, i Cili ka në pronësi të gjitha gjërat? Dhe

– Si mund të hamendësosh se, pavarësisht kësaj njohjeje që rrethon të gjithë krijimin, se nuk ndodhet Një i Vetëm, i Cili është Kontrollues, Gjithëshikues, i Gjithëditur, Përgjigjës i lutjes, Ndihmues, i Cili dëgjon vajtimet, shikon skamjen tënde dhe i di krimet e tua?

Kjo është një peshë që është e pamundur për ty për ta mbajtur.

Në qoftë se do të kishte pak mend, ai duhej të thonte: “Edhe unë gjithashtu udhëtoj në këtë anije, prandaj, mua më duhet t’i vendos peshat e mia pranë mallrave të mbretit, pronarit tim dhe administratorit “.

 

 

Bediuzzaman Said Nursi

 

Leave a Reply