Reflektimi mbi krijimin, meditimi mbi shenjat e Zotit në univers, është si dritë; ai e largon ose e shkrin pakujdesinë e ngrirë dhe mungesën e vetëdijes- për Zotin.

Kjo është ajo që kërkon Emri Hyjnor  ‘Edh-Dhahir'[I Jashtmi, I Dukshmi],

Sepse shkëlqimi i një arti bëhet më i dukshëm, më i bukur dhe më i shkëlqyer kur shikohet e shqyrtohet si një tërësi, dhe bota e jashtme është tepër e shtrirë; Në qoftë se zhytesh në të, meqenëse ajo nuk ka brigje, ti mund të mbytesh.

– Pjesët individuale kërkojnë tërësinë;

– Komplekset kërkojnë përbërës; dhe

– Përbërësit bëhen të njësuar, të bashkuar; dhe prej kësaj del drita e bindjes ndaj Unitetit .

Egoizmi yt forcohet dhe pakujdesia bëhet e ngulitur në ty. Atëherë ti je i prirur drejt natyralizmit. Kjo është rruga që të çon prej larmisë së gjërave për në çudhëzim.

O Zot! Mos na përfshi neve midis të çudhëzuarve! Amin.

 

 

Bediuzzaman Said Nursi

 

Leave a Reply